Seaborg

106

Grupa

Okres

Blok

Protony

Elektrony

Neutrony

106

156

Ogólne właściwości

Liczba atomowa

106

Masa atomowa

[269]

Liczba masowa

262

Kategoria

Metale przejściowe

Kolor

Nie dotyczy

Radioaktywny

Tak

Nazwany na cześć Glenna Seaborga, amerykańskiego chemika jądrowego i laureata Nagrody Nobla

Układ krystalograficzny

Nie dotyczy

Historia

Naukowcy pracujący we Wspólnym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w ZSRR poinformowali o odkryciu pierwiastka 106 w czerwcu 1974 roku.

Synteza została również zgłoszona we wrześniu 1974 roku w Laboratorium Lawrence Berkeley przez pracowników laboratoriów Lawrence Berkeley i Livermore pod kierownictwem Alberta Ghiorso i E. Kennetha Huleta.

Wyprodukowano go przez zderzenia kalifornu-249 z atomami tlenu.

Elektrony na poszczególnych powłokach

2, 8, 18, 32, 32, 12, 2

Konfiguracja elektronowa

[Rn] 5f¹⁴ 6d⁴ 7s²

Znanych jest 12 izotopów seaborgu

Właściwości fizyczne

Stan skupienia

Ciało stałe

Gęstość

35 g/cm³

Temperatura topnienia

Temperatura wrzenia

Ciepło topnienia

Nie dotyczy kJ/mol

Ciepło parowania

Nie dotyczy kJ/mol

Ciepło właściwe

- J/g·K

Ilość w skorupie Ziemi

Nie dotyczy

Ilość we Wszechświecie

Nie dotyczy

Opis Obrazu: Wikimedia Commons (Atomic Energy Commission)

Pierwiastek jest nazwany na cześć Glenna T. Seaborga, pioniera atomowego i Komisarza Komisji Energii Atomowej

Numer CAS

54038-81-2

Numer CID PubChem

Nie dotyczy

Właściwości atomowe

Promień atomowy

Promień walencyjny

143 pm

Elektroujemność

Energia jonizacji

Objętość molowa

Przewodność cieplna

Stopnie utlenienia

Zastosowania

Siborg jest stosowany wyłącznie do celów naukowych.

Siborg jest szkodliwy ze względu na swoją radioaktywność

Izotopy

Stabilne izotopy

Niestabilne izotopy

²⁵⁸Sg, ²⁵⁹Sg, ²⁶⁰Sg, ²⁶¹Sg, ²⁶²Sg, ²⁶³Sg, ²⁶⁴Sg, ²⁶⁵Sg, ²⁶⁶Sg, ²⁶⁷Sg, ²⁶⁸Sg, ²⁶⁹Sg, ²⁷⁰Sg, ²⁷¹Sg, ²⁷²Sg, ²⁷³Sg

Linki zewnętrzne

Wikipedia

Encyclopaedia Britannica Wolfram Alpha Chemicool RSC Visual Elements WebElements

DubnSgBohr